|
27 mei 19h00 Alice Springs kmst 1609
Het is avond en ik heb genoten van mijn rustdag in Alice
Springs. Ik ben naar de politie geweest, om te horen wat die
er van dachten als ik op de fiets de "Oodnadatta Track" zou
doen. Want dat is m'n nieuwe plan: nog een kleine 500 km
Stuart Highway en dan over de onverharde Oodnadatta Track
verder naar het zuidoosten. Ze vonden het geen goed idee. Toen
heb ik telefonisch met de politie in Marla (begin van de
track) gesproken en die waarschuwde me dat het zwaar was, maar
"er zijn er meer die het gedaan hebben". We hebben afgesproken
dat ik in Marla verder met de politie zou overleggen.
Toen heb ik een zware achterband gekocht en extra dikke
binnenbanden (net rubberslangen) want ik ga er van uit dat de
politie in Marla me niet tegenhoudt. Dat wordt dan 800 km
stof, stenen en ribbels ("washboard") en dan hoop ik de echte
outback van Australië te hebben gezien. Nu ik m'n banden in
orde heb en m'n watercapaciteit O.K. is (al sinds Katherine),
is mijn grootste zorg de bagagedragers. Als die het maar
houden over de ribbels. Ik zal extra zwaar beladen zijn, want
de afstanden tussen de "service"punten worden nog veel groter.
Vanaf nu moet ik (de komende twee weken) mijn afstanden een
dag of 4, 5 vooruit plannen in verband met de bevoorrading.
Ook zal ik de luxe van een douche 's avonds wel eens moeten
missen, ik zal diverse keren moeten "bushkamperen".
Rustdag op de camping in Alice Springs
28 mei 11h30 Alice Springs kmst 1616
Vanochtend heb ik inkopen gedaan en wat extra tijd besteed aan
het opbouwen van de bagage op de fiets. Ik heb extra
levensmiddelen en andere zaken, zoals een reserveband. Nu zit ik
mezelf te verwennen op het terras van een croissanterie in het
centrum van de stad. Nog één koffie met een broodje en dan ben
ik weer helemaal klaar voor fase 2 van deze tour: het traject
Alice Springs - Broken Hill.
Kruising met de oude spoorlijn
28 mei 19h00 Jim's Place kmst 1708
Er was eens een man, Jim Cotterill, die zette een benzinepomp
langs de weg, een pub en een camping en voilà, de landkaart
kan worden verrijkt met een nieuwe plaatsnaam: Jim's Place. Na
anderhalve dag rust was de afstand van 92 kilometer vanmiddag,
met een rustig oostenwindje schuin in de rug, een peuleschil.
Het landschap was ditmaal heel mooi en het werd een erg plezierig
tochtje. Om 4 uur kon ik de tentstokken alweer in
elkaar zetten.
29 mei 8h00 Jim's Place kmst 1708
Jim (ja, van Jim's Place) raakte gisteravond niet uitgepraat
over de streek en z'n historie en kon me allerlei anekdotes en
sterke verhalen vertellen. Verder had hij honderden foto's van
het gebied oostelijk van hier, de Simpson Desert. Hij gaat
beginnen tours te organiseren door dat gebied. Het was een
interessante avond.
Aan de praat met de eigenaar van Jim's Place
De camping is klein en werd grotendeels bezet door een safari
groep. Eén van hun tenten stond helemaal apart en daarnaast
vond ik een goed plekje. Totdat vannacht bleek waarom die tent
zo geïsoleerd stond. De bewoner snurkte. Maar dit was geen
snurken meer, het geluid was angstaanjagend, alsof er een
varken werd gekeeld. Niet te geloven dat een mens zoiets kan
produceren. Op een bepaald moment ben ik maar een eindje gaan
wandelen, ik kon het niet meer aanhoren. Toen ik in de pikdonkere nacht
van de sterrenhemel stond te genieten, honderden meters van de camping,
kon ik het gesnurk nog horen. Ik heb niet veel geslapen vannacht.
29 mei 17h00 Erldunda kmst 1816
De afstand van 108 km vandaag was, met een rustig oostenwindje
schuin in de rug, een peuleschil. Het landschap was mooi en
het werd een plezierig tochtje. Om 4 uur kon ik de tentstokken
alweer in elkaar zetten. Jawel, ik val in herhaling want
gisteren ging het net zo. Erldunda is een zeer ruim en modern
opgezet roadhouse. Allemaal heel schoon en efficiënt,
maar weinig outback sfeer.
In de motelkamer in Kulgera
30 mei 17h30 Kulgera kmst 1892
In Kulgera is wel outback sfeer, zij het gecreëerd door een
museum over de eerste settlers, in een gerestaureerde
"homestead". Verder is dit ook weer een moderne roadhouse en ik zit
in een riante motelkamer. Motel(hotel)kamer betekent: kleren
wassen, gemakkelijk heel vroeg vertrekken, gratis koffie en
thee. Ik neem dan ook bij voorkeur een kamer als ik vroeg
aankom en de volgende dag vroeg wil vertrekken.
Vandaag was een super-peuleschil: 75 kilometer met de wind in
de rug. Ik schaam me er bijna voor dat ik niet meer kilometers
wegzet vandaag. Maar het eerste servicepunt na Kulgera is 176
km verder en dan toch liever zo dan bush-kamperen en ik moest
trouwens ook nodig kleren wassen. Morgen dus weer een ouderwetse
ruk van 176 kilometer, daar ga ik weer vroeg voor opstaan.
31 mei 20h00 Marla kmst 2076
Het landschap was vlak en er stond een zuidenwind: de 179
kilometer van vandaag waren bepaald geen peuleschil. Het was
een zware tocht. Maar om 5 uur was ik er. Gauw tent opzetten
en snel voor het donker nog even de Oodnadatta Track verkennen.
Het was zoals ik verwachtte: ribbels en los zand. Toen
naar de politie. Die wilden alleen m'n naam en vertrektijd en
ik moet me in Oodnadatta weer melden donderdag. Ze wensten me
een goede reis. Toen douchen en inkopen doen. Voor 2 dagen in
de bush. Toen ik met twee zware zakken met etenswaar naar de
tent liep realiseerde ik me dat dat allemaal op de fiets
moest, met volle capaciteit aan water (9 liter). Dat wordt nog
wat door het zand! Ik heb 2 dagen om de 213 km naar Oodnadatta
te volbrengen. Na 2000 km asfalt heb ik vreselijk veel zin aan
deze nieuwe uitdaging. Morgenochtend gaat het beginnen!
|