Rik van den Berg's verhaal van William Creek

Bij mijn poging de Oodnadatta Track te "bedwingen" ben ik gestrand op weg naar William Creek. Tijdens het samenstellen van mijn Australië webpage ontving ik een reaktie van een Nederlandse fietser, Rik van den Berg, die fietsend nog veel meer van Australië heeft gezien dan ik. Hij is William Creek wél gepasseerd en zond mij een prachtig verhaaltje over zijn belevenissen aldaar. Hier komt het:

Blijkbaar wordt het nat in William Creek. Toen ik net aankwam in Australië waren er berichten in het nieuws over een school uitstapje. Een bus zat vast in de modder op de Oodnadatta track. Eerlijk gezegd wist ik toen nog niet waar dat was. Later bleek dat er rond Lake Eyre nog al wat regen gevallen was. Twee weken voordat ik daar kwam had het weer geregend, met als gevolg wederom wilde berichten in de pers. Achteraf was ik wel blij met die regen. De klei was opgedroogd tot keihard en vlak wegdek. Prima geschikt om te fietsen. En jij had dus ook alweer regen. Overigens is het jammer dat je niet in William Creek geweest bent. Het afmelden bij de locale politiepost was je waarschijnlijk nooit gelukt. Reden : die is er niet.. Het dorp was kleiner dan ik dacht, en het hotel groter. Links één huis en rechts het hotel, heel in de verte scheen er nog iets te staan. Omdat ik toch niet verder wilde ging ik maar de pub in voor een biertje. Helaas, er was niemand. Na een paar keer tevergeefs de oud-Hollandse kreten Volluk en Van Onderen geroepen te hebben werd het wachten, ik ging toch niet verder die dag. Niet al te lang daarna liep er iemand vanuit de keuken richting buitendeur. Hij keek verbaasd naar mij en verontschuldigde zich dat hij mij, mijn auto, niet had horen aankomen. Ik bestelde een biertje, kreeg er ook een en hij ging naar buiten. Direct kwam ie weer terug. Met de stem van een beroeps sergant riep hij :"Are you riding that bloody push-bike mate?" Wat zeg je dan, ik kwam niet verder dan "Yep". "My god you almost look normal". Na een verdere blik: " Running on beer mate, need some more fuel?!" En hij zette er ongevraagd nog een blikje naast. Met dat laatste was ik best blij. De baas, die zoals later bleek inderdaad beroeps was geweest, had er een grap bij. Als er gasten binnen kwamen wees hij op mij en vroeg of ze iets bijzonders zagen. Vaak niet. Daarna ging hij weer: "Looks normal doesn't he". Nog weer wat verbaasder kijkende gasten. "He is riding a bloody push-bike". "Need some more fuel mate ?" En ik had er weer een blikje bij. Na een paar keer kun je dat spelletje natuurlijk aardig meespelen en wordt het steeds leuker. Het leek me een goed idee om juist daar een paar dagen niets te doen. Het bier was goed en het eten werkelijk voortreffelijk. De volgende dag behoor je dan tot de familie. Dat jij niet verder kon naar William Creek is goed te begrijpen. Het ligt 'naast' lake Eyre South en alle riviertjes en beekjes staan haaks op de weg. Ook met een 4WD kom je daar niet meer doorheen, het is dan echt wachten tot het droog is. Ik had wel het geluk om te kunnen pootje baaien in Lake Eyre, er stond 1 / 1.5 cm water in. Niet veel natuurlijk maar het zag er uit als een reusachtig meer. Dit was ook de voornaamste reden om de spoorlijn te verleggen, na iedere fatsoenlijke bui waren er hele stukken weggeslagen. Van William Creek ben ik naar Coober Pedy gegaan en vandaar de Stuart Highway gevolgd. De rest van het Oodnadatta track heb ik niet gefietst helaas.

flag Terug naar pagina 5, de Oodnadatta Track