back to homepage

pagina 1

Fietstocht door west Japan

door Jan Boonstra

ferry terminal Shimonoseki de ferry terminal van Shimonoseki.

Op de eerste dag in Japan heb ik geweldig veel nieuwe indrukken opgedaan. Alles is hier anders dan in Korea. Een vergelijking met andere landen is voor mij ook niet mogelijk.

Mijn gidsje van Japan is beknopt en geeft ook geen enkele informatie over de taal. Daar had ik juist in Korea veel plezier van gehad. Ik voelde het probleem al aankomen om Japan binnen te fietsen zonder kennis van ook maar een woord Japans. Er zaten nog twee Engelssprekende rasgenoten op de boot en een zag ik aan de bar zitten met iemand Japans te praten. Dat was mijn kans en ik schoof bij. Na een tijdje kwam ik met hem aan de praat. Hij was een Engelsman die sinds een half jaar in Japan woonde en druk bezig was de taal te leren. Ik had raak geschoten en ik legde hem mijn probleem voor. Hij was graag bereid mij wat zeer elementair Japans bij te brengen. Beleefdheid is uiterst belangrijk en je moet weten hoe je iemand groet en aanspreekt. Ondertussen nederig buigend en je verontschuldigingen aanbiedend, zeker als je iets van iemand nodig hebt.

de fietstunnel. .

fietstunnel De eerste kilometers in Japan reed ik door een nevelig en toch warm Shimonoseki, op weg naar de grote hangbrug naar het eiland Kyushu, waar ik de rest van de fietstocht door Japan heb gepland te blijven. De brug mocht ik niet over, was mij verteld, maar voor fietsers was er een tunnel, bij de brug. De eerste kennismaking met de Japanse behulpzaamheid (wat ik daar over gelezen had voldeed exact aan het hier volgende voorval) kwam toen ik de ingang van die tunnel niet kon vinden. Ik sprak een man aan en hevig buigend en verontschuldigend eindigde ik mijn plichtpleging met "tunnel?". Hij begreep het en druk gebarend werd mij duidelijk dat ik hem moest volgen. En zo reed ik ruim een kilometer achter zijn mini Mitsubishi busje naar de tunnelingang. Dat was nog niet genoeg: hij parkeerde zijn busje, bracht me naar de lift, betaalde de 40 Yen tol en de dichtschuivende liftdeur maakte pas een einde aan het wederzijdse buigen, bedanken en groeten.


menukaart 1 verder