Dagboek van mijn fietstocht in Japan, maart 2000
26.03 / 27.03
Langs de westkust van Shikoku
door Jan Boonstra
zo 26.03 10h30 Mikame
Ik zit nu in het zonnetje, naast de weg, zie groene pijl, en de zee slaat z'n golfjes stuk op de rotsen, een paar meter onder me. Het is prachtig weer. Net zo stralend als gister, minder koud en met minder wind; het nadert het ideaalbeeld van mooi voorjaarsweer c.q. fietsweer. Vandaag volg ik een route die helemaal langs de kust gaat, met als doel Uwajima. Da's maar 85 kilometer en daarom doe ik het rustig aan. De kust is heel grillig gevormd. De afstand over de grote weg naar Uwajima is nog minder dan de helft van wat ik nu doe. De route voert over weg no. 378 en er is weinig verkeer: dat is een verademing na gisteren. Omdat de kustlijn zo grillig kronkelt, heb ik steeds uitzicht over baaien en ook zicht op gedeeltes van weg 378, ofwel voor mij, ofwel van het gedeelte wat ik al gereden heb. En daarom kijk ik regelmatig uit of ik Mike ook zie fietsen. Mike is weliswaar eerder vertrokken dan ik, maar hij wilde eerst nog wat door het stadje (Yawatahama) struinen, voordat hij aan route 378 wilde beginnen. Daarom denk ik dat ik hem voor ben, maar dat is niet zeker. Ook nu heb ik uitzicht over een baai. Zojuist ben ik het plaatsje Mikame gepasseerd en nu heb ik uitzicht op de weg aan de andere kant van Mikame. Daarom zit ik ook voortdurend tussen de regels door naar de overkant te turen of ik Mike al zie. Niet dat ik hem nodig heb, maar het zou wel leuk zijn om met z'n tweeën eens zo'n vissersdorpje te verkennen. En Mike kan mij veel vertellen, want hij weet veel van Japan. Ook moet ik eigenlijk nog van hem de naam van ons volgende hotel in het Japans weten, anders kan de ontmoeting vanavond met hem en met Peter mis gaan. En dan verder nog wil ik graag dat Mike een foto van mij neemt, fietsend langs deze mooie kust. Ik heb niet de moeite genomen een camera mee te nemen, maar een herinnering aan deze prachtige route zou ik graag willen hebben. Hoe ik ook tuur: geen Mike te zien.
Een fantastische route, helemaal langs het water
klik op het plaatje om de foto te bekijken
zo 26.03 17h00 Uwajima
Om half vier was ik in Uwajima, het hotel was makkelijk te vinden. Nog geen Mike of Peter. Eerst boodschappen doen en ook wat kopen om zo spoedig mogelijk op te eten, want ik heb onderweg nooit een restaurantje gezien en ik had honger. Nu zit ik lekker relaxed op m'n kamer en m'n honger is gestild met noodles en kimpaap. En uiteraard voldoende koek en andere zoetigheid. Het lukt mij nooit om een winkel uit te komen zonder. Ook heb ik mijn dagelijkse instant-koffie gekocht. Dat is voor mij een nieuwe ontdekking in Japan. Ieder merk instant-koffie biedt ook aan, in plastic verpakt: bekertje, poederkoffie, suiker, melk, lepeltje. Je kunt een setje van 2 kopjes of een setje van 5 kopjes kopen. Het hotel of minshuku verschaft heet water op de kamer, dus alles is kompleet voor een lekker bakje koffie. Onderweg is het in Japan maar droevig gesteld met restaurantjes of zelfs gelegenheden om even te gaan zitten om iets te drinken. Die zijn er gewoon niet. Je hebt wel gelegenheden waar uitnodigend 'coffee' op staat, maar dat zijn hele luxe tenten. In mijn dagboek van 1993 heb ik verslag gedaan van een bezoek aan zo'n coffeeshop. Ik heb het idee dat sommige van die gelegenheden meer kunnen bieden dan alleen een bakje koffie, vanwege de aardige dames. Gezien het type geparkeerde auto's van de cliëntele mikt men duidelijk op een publiek van zakenmensen.
Een vissersdorpje
klik op het plaatje om de foto te bekijken
De afwezigheid van restaurantjes en zitgelegenheden en het ontbreken van een kopje koffie langs de weg, staat in schril kontrast met de situatie in Korea. Ook viel mij vandaag op dat zo weinig mensen er op uit trekken op zondag. Ik reed langs een toeristisch schitterende route, maar de weinige auto's die langs kwamen, hadden meestal alleen een chauffeur. Nooit zag ik een familie op pad. Waar zitten de Japanners op zondag? De afwezigheid van eet- en drinkgelegenheden zal hier over en weer mee te maken hebben. Inmiddels zijn Peter en Mike ook gearriveerd en nu (18h00) komen we bij elkaar om ervaringen uit te wisselen.
ma 27.03 14h00 Uchiuma
Gister en vandaag staan helemaal in het teken van de kustroutes. Gisteren was het een fantastisch mooie tocht, vandaag lijkt dat er weer op. Doel van vandaag: Sukumo. De kou is helemaal weg, er staat een stralend voorjaarszonnetje en veel bomen staan in bloei. Mooiere omstandigheden voor een fietsvakantie kun je eigenlijk niet bedenken, want ook de natuur is prachtig, de vissersdorpjes zijn pittoresk en op de smalle, goede weggetjes is bijna geen verkeer. De westkust van Shikoku (en naar horen zeggen ook de zuidkust) is een waar toerfietsparadijs, zolang je van de hoofdwegen weg kunt blijven. En dat lukt tot nu toe erg goed. Mike zei gisteren "this was my most beautiful coastal ride ever" en ik sluit me daarbij aan. En vandaag is minstens zo geslaagd. Waar de fietsvrienden uithangen op dit moment weet ik niet. Ik zit in Uchiuma, zie groene pijl, en ik denk dat ik voorop lig. Mike is vanochtend eerst in Uwajima blijven hangen om wat bezienswaardigheden te zien. Peter en ik vertrokken samen, maar na 10 kilometer ben ik vooruit gegaan, want mijn tempo ligt hoger. Omdat er overal schiereilanden langs de kust zijn, kun je het traject zo lang maken als je wilt, ofwel zoveel afsnijden als je wilt. Daarom rijdt ieder van ons waarschijnlijk een andere afstand. Ik zit in een restaurantje aan de spaghetti, langs een stuk van de route waar Mike en Peter zeker ook langs moeten komen, dus af en toe kijk ik naar buiten.
Achter dit mooie lenteweer dreigt regen. De weersvoorspelling, die in Japan voortreffelijk is, spreekt al een paar dagen van een omslag op dinsdag (morgen) en volgens de laatste voorspelling begint het vannacht rond middernacht te regenen. Het is daarom de vraag of er veel van fietsen komt. Ik heb geen regenwerende kleding, het past niet in mijn 'superlight travel style' en het is nog te koud om met natte kleren te fietsen.
ruige kusten
klik op het plaatje om de foto te bekijken
