Dagboek van mijn fietstocht naar Lapland in 1970

2e week: Kennismaking met Finland

door Jan Boonstra

Verder naar beneden vindt u een kaart van de route van deze pagina

14 juni Björnlunda km.: 1058

Vandaag gereden: 109 km.
Vandaag heb ik een fantastische tocht gehad; verreweg de fijnste tot nu toe. het weer was erg mooi, de natuur was prachtig en de wegen waren goed en niet druk.

15 juni Stockholm km.: 1163

Vandaag gereden, plus wat rondtouren door de stad: 105 km. Stockholm is een bijzondere stad. Er zijn veel mooie gebouwen, oude gebouwen en daar tussen door kronkelen de snelwegen: boven, onder en door de stad heen. Het grootste deel van het centrum is ultramodern opgebouwd, met ondergrondse voetgangerspleinen en voetgangerstunnels. De stations van de ondergrondse zijn ook ultramodern. Het centrum is gebouwd op eilanden en al dat water maakt een aanblik op de stad bijzonder mooi. De jeugdherberg is een oude driemaster, groot en van binnen modern verbouwd.

Veerpont over de Bråviken (Zweden)

16 juni Turku (Finland) km.: 1178

De bootreis van uit Stockholm naar de zuidwestpunt van Finland was in een woord, zonder overdrijven: onvergetelijk. Het weer was uitstekend, het was niet druk op de boot, het was de mooiste veerboot die ik ooit gezien heb. De Zweedse eilandenkusten de Finse Scherenkust waren geweldig mooi. Hoog boven het water, boven op het zonnedek, zag je een zee die tot op de horizon bezaaid was met kleine eilandjes. En daar laveerde het schip tussen door. Tijdens de bootreis heb ik opgetrokken met een Fins meisje, dat ook alleen reisde. We hebben heel veel zitten converseren (Duits). De reis duurde 11 uur, maar dat was zomaar voorbij.

Het probleem in Turku was de vraag waar ik moest overnachten. Om buiten de stad naar een boerderij te gaan, was ondoenlijk. Ten eerste was het al veel te laat en ten tweede sta ik hier voor een ontzettende taalbarriëre. Bij aankomst kreeg ik een boekje met toeristische gegevens over Finland. Erg aardig van de Finse V.V.V. Uit dat boekje viste ik een adres van een goedkoop hotel in Turku. Maar de Finse taal is een verschrikking en ook met armen en benen konden de mensen op straat mij de weg naar dat hotel niet duidelijk maken. Ik ben toen maar wat rondgereden en toen ik ergens een paar buitenlandse auto's zag staan, ben ik daar maar weer eens gaan vragen. Ik kon daar voor 15 Marken (ongeveer 15 gulden) overnachten. Dat is voor Finland erg goedkoop en ik heb een mooie kamer, met zelfs een telefoon. Maar daar heb ik natuurlijk niets aan.

Nog iets over de boot: Er was een goed restaurant, een zelfbedieningsrestaurant, slaaphutten, douches, sauna's, zwembad, bioscoop, nachtclub, kapper, bar, lounches met vliegtuigstoelen, twee tax-free winkels, speelzaal voor kinderen. Alles van staal, kunststof en heel veel glas. En toch kostte de reis maar 20 gulden!

De Finse tijd is één uur plus Nederlandse tijd.

centrum van Stockholm

17 juni Snappertuna km.: 1300

Vandaag gereden: 122 km.
Na een saaie, wat vervelende rit zit ik nu ongeveer 80 kilometer van Helsinki. Vanmorgen baalde ik van de grote weg, die ik de eerste 50 kilometer wel nemen moest. Veel last heb ik gehad van opspattend grind op die weg. Na Salo kon ik kleinere wegen nemen, maar deze waren verschrikkelijk slecht. Op veel plaatsen was men bezig de weg te verbeteren en daarvoor werd hopeloos veel grind gestort. Ook veel grotere stenen en daar moest ik dan overheen hobbelen. Zelfs heb ik een stuk van ongeveer 2 kilometer moeten lopen.

De laatste 30 kilometer waren beter. Het werd op het laatst nog een lekker fietstochtje. Niet alleen de weg: ook mijn humeur steeg aanzienlijk van kwaliteit.

De omgeving van Snappertuna is erg mooi. Het is moeilijk te omschrijven: veel grote keien en rotsblokken, veel kleine groepjes bomen en hier bij de jeugdherberg slingert een riviertje. Een eindje hier vandaan staat een machtige, oude ruïne van een kasteel, die helemaal beklommen kan worden.

Ik zit hier voor m'n hok, plm. 5 x 3 meter groot met twee bedden, een tafeltje en kookgereedschap. Het hok is omstreeks 1700 gebouwd. Om er in te komen moet je een sleutel hanteren van wel 20 centimeter lang, een oud en roestig bonk ijzer. Ik zit hier op een molensteen in de zonneschijn (half tien 's avonds). Het is bladstil en alleen het gekraai van ik-weet-niet-hoeveel eksters is in de verte te horen.

Men spreekt hier Zweeds. het schijnt in deze streek voor 90% de omgangstaal te zijn. Ik vond het vermakelijk iets van een taalstrijdje te bespeuren: de beheerster van de jeugdherberg hier verbeterde mij toen ik het over Helsinki had. Ik moest Helsingfors zeggen, de Zweedse naam voor de Finse hoofdstad. Pirkko, het meisje van gisteren op de boot, zei bijna verontwaardigd dat Helsinki de hoofdstad van Finland was, toen ik haar naar het verschil tussen die twee namen vroeg. Zij kwam uit Tampere, volgens haar de tweede stad van Finland. Maar gisteravond in Turku las ik ergens dat ik me in de een na grootste stad van Finland bevond. Deze "strijdjes" vind ik wel leuk.

Ieder jaar weer tref ik mensen in jeugdherbergen, die ik later weer tref. "Treffende" voorbeelden: In Björnlunda hebben we met vier man veel lol gehad; twee Duitsers, een Englishman en ik. De volgende dag haalde de Engelsman mij toeterend in met z'n auto en later ook de Duitsers met veel gezwaai en getoeter. De Engelsman trof ik weer in het centrum van Stockholm. De Duitsers trof ik eerst bij de jeugdherberg van Stockholm en 's avonds in het centrum. Toen hebben we nog een biertje gedronken. vanmorgen tussen Turku en Salo: met veel getoeter stopten de Duitsers vlak voor mijn fiets. Een praatje gemaakt en als hun en mijn plannen niet veranderen, dan treffen wir uns wieder in Helsinki.

Vanmorgen heb ik ook m'n eerste lekke band gehad. Snel verholpen. Geen complicaties bij de operatie. Buiten- en binnenband maken het goed. Nog geen slijtage te zien.

Twee andere zorgenkindjes, derailleur en trappers, zijn ook gezond. De trappers zijn op dieet, op te steile hellingen wordt gelopen, niet getrapt. De derailleur heeft in Zweden last van hoestbuien gehad. Vooral in de vierde versnelling sloeg hij nog wel eens door. Het gaat nu goed.

18 juni Helsinki km.: 1396

Vandaag gereden: 96 km.
Helsinki was niet veel aan. Ik voelde me vanavond wat duf en had geen zin de stad te verkennen, dat is tegengesteld aan het animo dat ik in Stockholm had. Humeurbepalend waren de hobbelkeien, waarmee wel de helft van Helsinki's wegen bestraat is. Ze zijn stuk voor stuk nog slechter dan de Aweg in Groningen. Ik heb vanavond nog wat door het centrum geslenterd. Maar toen ik van een terrasje werd gestuurd omdat ik niet goed genoeg gekleed was, ben ik maar weer terug gegaan naar de jeugdherberg. Die is in het Olympisch stadion.

19 juni Lahti km.: 1501

Een lekker ouderwets tempo-tochtje vandaag, langs de grote weg Helsinki - Lahti. Het was verschrikkelijk druk op de weg. Massa's auto's gingen naar het noorden. Alle winkels waren gesloten en veel vlaggen hingen uit. Wat was dit voor een feestdag? Ik hoorde in Lahti dat het vandaag "Johannijuhla" was, of anders gezegd "Käsäjuhla" en dat betekent "zomerfeest". Het is na Kerstmis de grootste feestdag in Finland. Dat is ter ere van het niet-nacht-worden. Om twaalf uur 's nachts ontsteekt men rond de meren "Johannisvuren". Dan is het de kunst om heel veel te zuipen. Verder wordt er veel gedanst en gezongen, drie dagen lang, te beginnen vanaf de vrijdag voor 24 juni. Hoe noordelijker je komt, hoe meer feest en daarom die grote trek noordwaarts.

Ik zit hier in de jeugdherberg van Lahti. Vreemd idee, dat ik hier vanavond niet slaap. Over een uurtje vertrekt de trein naar Leningrad. De jeugdherberg wordt beheerd door een jong stel, waar ik een hele tijd mee heb zitten praten. Erg leuke lui. De fiets laat ik hier achter, met op de teller 1511 km.

Vanmorgen langs de weg nog iets aardigs beleefd: tien kilometer buiten Helsinki streek ik op een muurtje neer om m'n ontbijt soldaat te maken. Daar komen twee Finnen aan, van zo'n 25, 30 jaar. Ze spraken me aan. Ze waren nogal lollig en het bleek wel waarom: er werd een fles brandewijn uit de zak gehaald en ik kreeg ook een slok. Ze waren ontzettend spraakzaam en nodigden me uit naar een dichtbijgelegen benzinestation te gaan, om koffie te drinken. Ik vond het wel leuk en ging mee. Gelijk kreeg ik ook een sandwich en een aantal sigaretten.