Dagboek van mijn fietstocht naar Lapland in 1970
6e week: Afscheid van Scandinavië
door Jan Boonstra
Vannacht slaap ik eens niet in een jeugdherberg, maar in een tent! Jeugdherberg en camping zijn hier onder één beheer. De jeugdherberg is vol. Maar wat mij al wel vaker overkomen is bij volle jeugdherbergen: bij bet zien van de fiets heeft men wel een noodoplossing. Dit keer kon ik een tent huren voor een noodprijsje, slaapzak en luchtbed kreeg ik gratis. Jammer alleen dat er geen keuken in de jeugdherberg is, wat anders is dan er in de gids vermeld staat. Daarom zit ik nu in het restaurantje op de camping me blauw te betalen voor weinig voer. Nu heb ik eten gekocht in Zweden, om zelf te koken, wat ik waarschijnlijk pas in Denemarken op zal kunnen eten. Een spijtige situatie, gezien het prijsverschil van levensmiddelen. Ik heb koffie gedronken bij Nederlanders. Dat was heel gezellig.
De wind tot nu toe
Aantal dagen:
| harde tegenwind: | 14 | ||
| zwakke tegenwind of zijwind: | 8 | ||
| geen (last van de) wind: | 6 | ||
| zwakke wind mee: | 1 | ||
| harde wind mee: | nul |
Een trieste balans. Maar wat de zon betreft: van de vijf weken die ik nu gefietst heb, heb ik ongeveer drie en een halve week de hele dag zon gehad!
12 juli
Aangekomen in Frederikstad (Noorwegen) om half zeven. Een lekker tochtje vandaag; anders dan ik verwacht had. Alleen in het laatste gedeelte van de tocht had ik te kampen met een harde zuidwestenwind (het wordt eentonig!). Ik zit nu op een terrasje (heb je in Zweden niet!) in de stad. Vanmorgen ben ik in de regen vertrokken. Bij de grens (na 30 km.) begon de zon te schijnen, die verder de hele dag geschenen heeft.
M'n verblijf in Noorwegen is van korte vreugde. Vanavond stap ik op de boot naar Denemarken. Als ik dan morgenvroeg in Frederikshavn van de boot af rijd, heb ik binnen één dag tijd in alle drie Scandinavische landen gefietst.
Ik ben goed zeeziek geweest, vannacht. Op de boot trof ik drie Noorse jongelui, die op weg naar Nederland waren. Ze waren wat stug in het praten, maar ze waren bijzonder sympathiek. Dat merkte ik toen ik zeeziek werd, want toen deden ze alles voor me (twee meisjes en een jongen). De jongen kwam me b.v. boven op het dek gezelschap houden, toen ik naar frisse lucht zat te happen en een meisje gaf me haar slaapzak, zodat ik beter in slaap kon vallen. Toen heb ik lekker gepit, op de grond en de zeeziekte ging over.
14 juli Stövring
Ik zit hier in een "cafeteria", druk bezig het een beetje rustig aan te doen. De wind is nog steeds zuidwest.
In Aalborg had ik de meest gezellige jeugdherberg tot nu toe. Je merkt echt dat je weer in West-Europese regionen komt: grote jeugdherbergen en dan ook werkelijk trekkende jeugd, wat je er in treft. Per motor, per fiets, liftend, en nu eens niemand met de auto, zoals je dat in Zweden alleen maar ziet. Met lui die ook trekken, heb je veel gauwer en plezieriger kontakt. Iedereen zit eigenlijk in het zelfde schuitje en al gauw zit je met een man of zes rond de tafel. Zoals gistermiddag. Gisteravond heb ik erg gezellig zitten te kletsen met twee Franse meisjes, de hele avond. De Franse meisjes zijn charmant; wat een verademing in het kille Scandinavië.
Ook is mij weer opgevallen dat de Denen veel gemoedelijker en vriendelijker zijn dan de Zweden. In de winkels word je vriendelijk geholpen en als ze vernemen dat je uit Nederland komt, zit je vaak aan een praatje vast.
Het is half twaalf en ik heb nog maar 16 kilometer gefietst: het kan me niet veel meer schelen. Ik zie wel wanneer ik thuis kom. M'n plannen zijn nu toch verwaaid.
Nog iets bijzonders beleefd. Ik stond ergens aan de kant van een binnenweggetje wat te eten. Er komt een auto langs, die even verderop stopt en terug rijdt. Een raampje gaat open en een meisjesstem roept: "Heet jij Jan Boonstra? En woon jij in de Goeman Borgesiuslaan?" Stomverbaasd moest ik toegeven dat het waar was, maar ik kende haar gezicht niet. (M'n ouders wonen aan de Goeman Borgesiuslaan in Groningen). Het bleek een buurmeisje te zijn (van m'n ouders dan), die liftend op weg was van Noorwegen naar huis. Ze wist dat ik op reis was naar Finland en Rusland. Haar vriend zat achterin en achter het stuur zat een Deen, die er geloof ik niets van begreep.
15 juli
Weer zit ik ergens onderweg achter de koffie. De jeugdherberg in Silkeborg was wel aardig gezellig. Er waren maar liefst acht Nederlanders. Trouwens, wat je hier aan buitenlanders ziet langs de weg, zijn in de eerste plaats Nederlanders.
De wind is verder gedraaid: Noord-west! Nog even verder doordraaien s.v.p. Het weer is verder somber: veel regen en nogal koud.
Vanmorgen ben ik pas om half twaalf vertrokken. Eerst naar de fietsenmaker geweest: trapperas aangedraaid, ketting gesmeerd en een nieuwe vooras met kogellagers erin gezet. Ik heb weer monsterachtige plannen: ik ga wel 85 km. fietsen vandaag (!). Plan: Kolding, uitsluitend langs binnenwegen. Daar is het ontzettend fijn fietsen in Denemarken.
Wat het eten betreft ging het weer eens niet normaal in de jeugdherberg. Ik stapte naar de keuken, die ik me nog herinnerde van vorig jaar, toen ik hier ook overnacht heb. Maar daar werd mij duidelijk gemaakt door twee meisjes dat de keuken dit jaar geen trekkerskeuken is, maar gebruikt wordt als de keuken van de jeugdherberg want men verschaft hier nu ook maaltijden. Dit, omdat ze aan het verbouwen zijn. Ik was te laat voor de maaltijd en de meisjes hadden een aardige oplossing: ik kon, als ik vlug was, m'n eten in de keuken opwarmen. De beheerder mocht er niets van merken. Gelukkig had ik eten gekocht dat alleen opgewarmd hoefde te worden. Maar toen kwam het probleem: waar moest ik het opeten? Want ik kon toch niet met een dampende pot het dagverblijf binnen stappen. Dus moest ik het ook maar gauw in de keuken opeten. Tot grote schrik kwam de beheerder om de hoek kijken. Hij keek wat fronsend en vertrok. De meisjes in angst. Later kwam één van hen naar mij toe en vertelde dat de man wel boos was, maar ze hadden beloofd het nooit weer te doen.
16 juli
Ook Kolding was gezellig. Weer Franse meisjes ontmoet, ook uit Bretagne, net als die in Aalborg. Dit maal waren het er drie. Met nog een Fransman (ook uit Bretagne!) hebben we met z'n vijven ontzettend veel plezier gehad.
Wat nog iedere dag gebeurd is in Denemarken: ik zit nu weer in een "cafeteria" achter een kop koffie m'n logboek bij te houden. Ik zit hier in Vojens, op weg naar Husum in Duitsland. De wind is noord-oost! Een heerlijke wind mee! Haast niet te geloven, na twee weken tegenwind.
De wind is vanmiddag gedraaid naar noord-west, teruggedraaid dus, werd steeds sterker en begint nu op een storm te lijken. Tezamen een kilometer of tien heb ik hem schuin tegen gehad, maar voor de rest: voor de eerste keer een harde wind-mee. Bij de Deens-Duitse grens had ik nog een probleempje omdat de grensovergang (op een landweggetje) eigenlijk alleen door Duitsers en Denen mocht worden gebruikt. Maar ach, vanwege de fiets had men niet het lef me terug te sturen.
picknick in een omgeving die ik
in de laatste weken maar al te
vaak heb gezien: dennenwouden
18 juli
Om de Deense traditie nog even te herhalen, ben ik hier in Varel in een Café-Konditorei gedoken. Zojuist heb ik me weer eens, nu voor de laatste keer, weekend-klaar gemaakt. Dat betekent dat je eerst voor zaterdag en zondag je eten gaat plannen: wat, waar, hoeveel je gaat eten en of je ook nog een restaurant of een "Schnell-Imbiß" gaat pikken. Dan inkopen doen. 's zaterdagsmiddags sluiten ze hier, net als in Scandinavië.
De wind is vandaag west, dus tegen. Het is grauw weer, maar de fietstocht gaat nog lekker (50 km gefietst). Mijn plan vandaag is Weener. Van de "Herbergsvater" in Bremerhaven moet ik de groeten overbrengen aan zijn vriend en collega.
Maar omdat mijn vader vanavond toch wel thuis zou komen en omdat de thuishaven nu toch vreselijk dichtbij was (32 km.), besloot ik de aanmelding weer op te zeggen en door te fietsen. In minder dan 5 kwartier ben ik toen naar huis gesjeesd.
Als laatste het verslagje van de fietstocht van vandaag: De wind deed raar. Eerst NW, toen ZW, toen weer NW en eenmaal de Nederlandse grens gepasseerd, was het windstil. That's it.
Zaterdagsavonds om 10 uur vertrokken en zaterdagsavonds om 10 uur thuis: precies 6 weken weg geweest.
| Pech onderweg: | één lekke band (!!!) |
| versnellingskabel gebroken | |
| een binnen- en een buitenband versleten | |
| stangetje gebroken bij achterspatbord | |
| vooras met kogellagers versleten | |
| Onderhoud: | vier keer ketting laten smeren |
| één keer remmen bijgesteld | |
| één keer speling vooras eruit gehaald | |
| één keer speling trapperas eruit gehaald |
