Fietstocht door Nieuw Zeeland

Geïllustreerd verslag van mijn twee fietstochten van totaal 4800 kilometer over het Noord- en het Zuid Eiland van Nieuw Zeeland in 1997.

zo 19 jan. Lake Parenga km.: 1299
Om 10 uur ben ik vertrokken met mooi helder weer. Daardoor had ik prachtige uitzichten op de bergen. Net als eergister volgt de weg ongeveer de bergvoet. De weg is vrij vlak en van de (tegen)wind heb ik niet veel last omdat de vegetatie langs de weg erg dicht en hoog is. Toch heb ik een vermoeid gevoel in de benen, net alsof die ene rustdag gister niet genoeg was.
____________________
Langs de SH6
____________________
Lake Moeraki

zo 19 jan. Haast km.: 1372
De natuur werd alleen maar mooier vanmiddag en ik heb echt genoten. Daar komt nog bij dat het heel helder weer was, met de meeste zonneschijn tot nu toe. Na Lake Parenga volgt de weg niet meer de bergvoet, want dan is er geen vlakke kuststrook meer. Het wordt dan wat meer heuvelachtig en dat vind ik persoonlijk aangenamer fietsen. Bij Knight's point heb je spectaculaire uitzichten op de kust.

Dit is een totaal verlaten gebied. De nederzetting Haast leeft alleen maar van vakantiegangers op doorreis langs de westkust, heb ik het idee. Het is het eerste dorp na Fox Glacier, op 120 km afstand.

ma 20 jan. Makarora km.: 1453
Vandaag is het weer een zonnige dag met een heldere lucht en dat komt mij goed van pas omdat ik door de bergen rijd vandaag. Ik heb er nu 80 km. opzitten en ik heb genoten van de natuur. Het enige vervelende is dat ik erg moe ben. Ik maak er maar een lange middagpauze van en uit ervaring weet ik dat ik 's middags altijd meer puf heb dan 's morgens, dus het zal straks wel weer meevallen. Maar het geeft mij toch te denken of ik de afstanden wat moet inkorten en vaker een rustdag in moet plannen.

____________________
De westkust bij Knight's Point

Ondanks de felle zon is het gruwelijk koud voor een land op 45°; breedte in hartje zomer. Ik ben niet de enige die dat ontdekt heeft want de kranten en de t.v. hebben het ook al over de kou. Vanochtend was het ongeveer 10 à 15° en daarom moest ik me goed inpakken voor de stukken bergaf.

ma 20 jan. Wanaka km.: 1519
Het werd steeds warmer vanmiddag en om half 7 fietste ik met blote armen Wanaka binnen. ____________________
Klimwerk op de Haast Pass

Het was een heerlijke fietstocht met prachtige uitzichten op bergen en meren. En het was heel helder. Op een bepaald moment zag ik door een "doorkijkje" over een meer in de verte Mount Cook, nog scherp afgetekend tegen de blauwe lucht. Ik heb het even gecontroleerd op de kaart: het was inderdaad Mount Cook, op 120 km. afstand! Ik ben vanmiddag vaak even gestopt en van de vermoeidheid heb ik (daarom?) verder ook niet veel last gehad.

Het landschap is vandaag sterk veranderd. Ten eerste heb ik het dichte en hoge regenwoud achter me gelaten toen ik de Haast Pass over reed en de kuststrook vaarwel zei. Nu zie ik weer veel grasland en hier krijgen de schapen weer een kans. Verder is de vorm van de bergen veranderd. Tot Wanaka heb je alpen-achtig ruig bergland en naar het oosten en zuiden zie je nu meer glooïende bergen.

di 21 jan. Wanaka km.: 1519
Ik zit nu te ontbijten aan de oever van Lake Wanaka, voor m'n vertrek naar Queenstown, het doel van vandaag. De dag is nog jong (het is half 9), maar ik heb al 2 verrassingen moeten verwerken: 1. In tegenstelling tot het weerbericht (allemaal zon en afnemende wind) staat er een harde wind onder een grijze lucht. En 2: ik had een lekke band. Maar het ontbijt smaakt me uitstekend en ik ga vol goede moed op weg.

____________________
Lake Wanaka

di 21 jan. Cromwell km.: 1576
De derde verrassing vandaag bleek toen ik buiten Wanaka kwam: de harde wind (windkracht 6 ongeveer) heb ik in de rug! De 56 km. naar Cromwell heb ik in één ruk in 2 uur afgelegd en overbodig te melden dat het natuurlijk een fantastisch ritje was. De bewolking is er nog wel, maar maakt steeds meer plaats voor de zon. Dat valt dus allemaal dik mee. De 2e helft van deze tocht, van hier tot Queenstown is richting west en die lekkere rugwind is dan voorbij. Maar het wordt een beetje meer bergachtig, misschien heb ik weinig last van de wind.

Soms vraag ik me wel eens af wat me nu zo aantrekt in het maken van grote fietstochten (vroeger overigens meer dan tegenwoordig) maar het juiste antwoord daarop weet ik nog steeds niet. Wel kan ik een aantal elementen opnoemen waaraan mijn fietsvakantie moet voldoen om het aantrekkelijk te maken. Er moet b.v. een aspekt van prestatie in zitten, ofwel een doel bereiken. B.v. de Alpen over of rond de Botnische Golf fietsen of coast-to-coast door Australië. ____________________
Precies halverwege de evenaar en de zuidpool

Verder moet die prestatie in een prettige omgeving plaatsvinden, dus mooie natuur, interessante stadjes, enz. Anders zou ik net zo goed 6500 rondjes in een stadion kunnen fietsen i.p.v. 24 dagen door Nieuw Zeeland. Het element van prestatie, doel bereiken, is wel aanwezig op deze tocht, maar nog niet genoeg naar mijn zin. Ik mis een einddoel. Ik heb daarom een doel gesteld, een meest zuidelijke punt. En dat is de stad Invercargill. Ook al verwacht ik dat de natuur daar wat minder spectaculair is, wil ik Invercargill (tevens de meest zuidelijke stad van Nieuw Zeeland) bereiken en dan pas rechtsomkeerd richting Christchurch gaan.

di 21 jan. Queenstown km.: 1631
Het was nog een hele toer om Queenstown te bereiken want de wind draaide naar het westen en werd een heuse storm. Eerst was ik nog goed beschermd toen de weg door een (prachtig) dal ging. Maar later werd dat een hoogvlakte met weinig begroeïng. Ik ploeterde voort en had gelukkig ruim de tijd. Onderweg heb ik nog een uur (misschien wel 2 uur) naar "bungy jumping" staan kijken. Dat is een nieuw soort vermaak, uitgevonden in Nieuw Zeeland en het gaat als volgt: je duikt van een brug o.i.d. af met een stuk elastiek aan je voeten waardoor je net niet (of net wel) het water raakt.
____________________
Bungy jumping

Dan ga je nog een paar maal als een jojo op en neer en dan is de pret over. Dan laten ze je van boven af zakken en een rubberboot pikt je op. Schitterend om naar te kijken. Ik had overigens niet de moed om zelf te gaan bungy jumpen.

wo 22 jan. Queenstown
Ik had het al in m'n achterhoofd om weer een rustdag in te lassen in Queenstown en toen ik dit stadje binnenreed wist ik het wel zeker. Het is een aangename plaats met veel winkels en restaurantjes en het is gezellig druk met toeristen. Het is het "action center" van Nieuw Zeeland, bedenk maar iets avontuurlijks en/of extravagants en je kunt het hier doen. Ik heb me vandaag uitstekend bezig gehouden met shoppen, per kabelbaan de berg op, museum bezoeken, fantastisch filmpje over bovengenoemde "actions" gezien en een hoop andere zaken. Om 8 uur vanavond heb ik een afspraak, dan ga ik eten met Victoria en Allen. Wie dat zijn? Daar kom ik straks op terug. Ook zit er weer een verandering van plan in de lucht. Ik wil nu de fietstocht beëindigen in Greymouth i.p.v. Christchurch, want ik wil graag nog een keer de bergen oversteken, mits het goed weer is. Ik ga dan van Greymouth naar Christchurch met de trein, want ook dat wil ik graag eens meemaken. Maar als ik dat doe moet ik wat inleveren om het tijdschema niet te frustreren. Daarom laat ik Invercargill als einddoel schieten. M'n verste punt wordt nu Gore en dat scheelt één dag.
____________________
Lake Wanaka

Je ziet hier veel vakantiefietsers. Je kunt het nog lang niet vergelijken met Europa, maar sinds ik op de State Highway no. 6 zit, langs de westkust en verder naar het zuiden, groet ik regelmatig lotgenoten langs de weg. En als je vakantiefietsers treft in een dorp of restaurant, dan maak je al gauw een praatje. Als vakantiefietser ben ik een buitenbeentje. Ik val een beetje uit de toon. Er zijn een aantal kenmerken waar iedereen aan voldoet, behalve ik dan. Bijvoorbeeld: de bagage. Veel fietsen zijn zo onwijs afgeladen dat ik me afvraag wat men in hemelsnaam allemaal meesjouwt op een fietstocht. Dan de fiets zelf: dat is meestal een ATB-achtig terreinvoertuig, nooit een racefietsje zoals de mijne. Nou kun je natuurlijk nooit al die ballast op een racefiets kwijt, maar ik denk dat trendgevoeligheid een belangrijker reden is. Allen (daar komt die naam weer, ik kom er zo op terug) rijdt op een lichte sportfiets en is het roerend met mij eens over de dwaasheid om met een terreinfiets op vakantie te gaan als de wielen toch nooit een modderweg zullen zien. Maar Allen is ook al niet meer zo jong, net als ik en daarom denk ik dat het toch wel met mode te maken heeft.
____________________
Queenstown

En dan is er nog een puntje van kritiek op het algemene beeld van de vakantiefietser: er zit zo weinig kleur in. Bijna iedereen fietst met een donkerkleurige fiets met bruine of grijze fietstassen, met een zwarte fietshelm (mode?) en de kleding is ook al vaak niet iets om nou direkt vrolijk van te worden. Waarom niet wat fleuriger? zoals je bijvoorbeeld bij wielrenners ziet? Ik vind dat ik er zelf heel wat opwekkender uitzie (van grote afstand natuurlijk). Het zullen wel mijn ouderwetse ideeën zijn, maar ik houd het zelf liever op "weinig trendgevoeligheid".

Toen ik vanmiddag door de Mall (central Queenstown) liep, werd ik vanuit de verte aangeroepen met "Hé!" Het was een oudere man. Ik herkende hem als de Engelsman die ik in Whataroa had ontmoet, de stopplaats die niet op de kaart stond en waar ik meer fietsers had getroffen (zie vr 17 jan.). Hij liep daar met een jonge vrouw die ik niet kende. We maakten kennis. De oudere man heette Allen (58 jaar) en de vrouw was Victoria, 24 jaar, Engelse en een knappe en sportieve verschijning die ook in haar eentje door Nieuw Zeeland fietste. Ze hadden elkaar ook eerder getroffen en vandaag weer. Ze waren op zoek naar een café en ik toevallig ook. Dat betekent: ik koffie en zij thee, want het blijven natuurlijk Engelsen. Dat was zo'n leuke ontmoeting dat we afspraken om elkaar vanavond weer te treffen om te gaan eten met z'n drieën. Ik ben net terug uit de stad en het was een reuze gezellige avond. Iedereen had veel te vertellen en iedereen was geïnteresseerd in de ander z'n verhaal. We hebben veel gelachen en het leek op een spontaan feestje.