Fietstocht door Nieuw Zeeland

Geïllustreerd verslag van mijn twee fietstochten van totaal 4800 kilometer over het Noord- en het Zuid Eiland van Nieuw Zeeland in 1997.

Pagina 6: East Cape - Napier

Wo 03.12, 14h30, Te Araroa, 845 km.
De regen is opgehouden. Daarvoor in de plaats staat er een flinke noordwester- zeg maar -storm. Nadat ik om half elf in deze zelfde plaats en in het zelfde restaurantje waar ik nu zit te eten, een koffiestop maakte, begon ik aan een extra tochtje naar de East Cape, waar een vuurtoren staat op de meest oostelijke kaap van Nieuw Zeeland. Er gaat een gravel-weggetje van 21 km. heen vanuit dit dorp. Ik was niet zo bang voor de gravel, maar meer voor de wind. De wind woei verschrikkelijk hard en ook al had ik hem schuin in de rug, het was inspannend om mezelf op het pad te houden. De laatste klim naar de vuurtoren moet je lopend doen en daar stond ik dan, op 178°33' oost met een grandioos uitzicht. De weg terug op de fiets was een verschrikking. Vooral op de plaatsen waar de weg voor een steile bergwand liep, was de wind ongekend sterk. Tot drie maal toe ben ik de berm in gewaaid. Eénmaal hield ik na een val m'n fiets aan één hand als een vlag in de wind. Beetje overdreven? Zeker niet, het is echt waar. Bedenk dat ik een aluminium fiets heb zonder bagage aan de fiets. Over de 21 km. heb ik een uur en drie kwartier gedaan. Ik was blij weer in Te Araroa te zijn. Verder zal ik nu weinig last van de wind hebben, want ik ga weg van de kust, richting zuid.

____________________       ____________________
Weggetje naar de East Cape         ... en het einddoel in de verte

Zelfde dag, 20h00, Ruatoria, 889 km.
De 45 km. van Te Araroa tot het hotel in Ruatoria waren zware kilometers. Niet vanwege de wind, die had ik nu het meest in de rug. Maar er waren heel veel hellingen op het trajekt en ik kon goed voelen dat het avontuurtje naar de East Cape me heel wat energie heeft gekost.

Do 04.12, 10h30, Tokomaru Bay, 928 km.
Vanochtend is er niet veel wind, da's voor het eerst sinds ik in Nieuw Zeeland ben op deze tocht. Maar: het regent al weer! Tot nu toe (tijdens de eerste 40 km.) viel het nog wel mee, ik werd niet echt doorweekt nat, het is niet zo koud en de wolken zijn vrij hoog, zodat ik nog van het landschap kon genieten. Maar sinds ik hier in Tokomaru Bay een kop koffie bestelde, is het weer buiten grimmiger geworden.

Zelfde dag, 17h00, Tolaga Bay, 964 km.
Regen, een zuidoostenwind en een temperatuur die zakte naar 11°, het was allemaal even teveel en om 1 uur ben ik gestopt in Tolaga Bay. Nu schijnt de zon door het raam van m'n motelkamer en ik heb nog even getwijfeld, maar ik blijf hier. M'n kleren heb ik gewassen en zijn gedroogd in de droogtrommel van het aardige echtpaar dat de zaak beheert. het is hier vredig stil. Een klok tikt en buiten zingen vogels. Verder niks. Dat is anders dan ik had gedacht, want het plan was tot de stad Gisborne te fietsen vandaag, 60 km. verderop.
____________________
De oceaankust ten noorden van Gisborne

Het begrip "backpacker" staat in Australië en Nieuw Zeeland voor een vakantieganger die met zeer beperkte middelen van geld en transport door de wereld trekt. Je vindt hier veel backpacker's hostels, herbergen die in een "bunkroom" een bed aanbieden voor de rugzakdrager en dat in luxe vaak onderdoet voor een jeugdherberg. Nu ben ik ook een backpacker in de letterlijke zin des woords, want ik draag een backpack (=rugzak). Ook heb ik een typisch backpackers transportmiddel. Maar ik zoek luxe motels voor mijn overnachting omdat ik het me kan veroorloven en omdat ik privacy wil. Maar het veroorzaakt wel eens verwarring. Hier in Tolaga Bay bijvoorbeeld, verhuurt met chalets als motelunits, maar er is ook backpacker's accommodatie. Toen ik hier als een verzopen kat met m'n backpack en m'n fiets aan de hand aan de deur klopte, dacht de beheerder dan ook meteen dat ik de backpacker's wilde. "Nee, ik wil graag een chalet" Het antwoord: "maar we hebben ook backpacker's accommodatie, kijk daar!" Ik bleef volhouden dat ik een chalet wilde en vroeg naar de prijs. Daar kreeg ik geen antwoord op, want hij geloofde me nog steeds niet. Nadat hij me aarzelend een chalet van binnen liet zien, zei ik: "ja, dat is prima. Hoeveel kost het?" Hij zei dat het normaal gesproken, voor een echtpaar bijvoorbeeld, $75 was, maar hij zal mij $50 vragen. Aardige mensen. M'n fiets mocht in z'n schuurtje en mijn wasgoed in zijn vrouw's droger. Ze hebben sympathie voor backpackers en ik heb geluk dat ik op eentje lijk. Maar ik voel me geen backpacker.

Vr 05.12, 11h30, Gisborne, 1020 km.

____________________
Op 600 m hoogte met in de verte de Poverty Bay

Vandaag nadert de fietstocht het ideaalbeeld dat ik heb van fietstochten: het is mooi weer, er is weinig wind, de natuur is mooi en ik zit mezelf te verwennen met zoetigheid en koffie in de gezelligheid van een stadscentrum tijdens m'n eerste grote rustpauze vandaag. De stad is Gisborne, weliswaar met slechts 30.000 inwoners, maar de grootste stad op mijn route tot nu toe.

Zelfde dag, 18h00, Wairoa, 1120 km.
Het weer bleef mooi, het landschap bleef prachtig en de wind had ik (hoe kan het ook anders op deze tocht!) in de rug. Ik noteerde vandaag 156 geslaagde fietskilometers.

Za 06.12, 13h00, Putorino, 1179 km.
Het eerste dorp en de eerste stoel die ik vanochtend vond kwam pas na 60 km. en daar zit ik nu op. Ondanks de belofte van warme maaltijden tussen 12 en 2 zoals hier op borden aangekondigd, was de keuken dicht en heb ik me tegoed gedaan aan de voorraad sandwiches, die ik gehalveerd heb. Het fietsen gaat zwaar. Dat komt in de eerste plaats door de steile hellingen, de prijs voor mooie, bergachtige natuur. Maar ik zou eigenlijk een flinke rustdag moeten inlassen om m'n spieren wat te revalideren. Maar dan komt mijn planning in het nauw en ik wil graag de route op het Zuid Eiland volgen zoals ik het gepland had. Van hier tot Wellington op het Noord Eiland is eigenlijk het minst interessante trajekt van ca. 3 dagen en vanaf morgen wordt er ook nog slecht weer verwacht. Al mijmerend over deze feiten kreeg ik opeens een lumineus idee. Waarom neem ik niet de trein naar Wellington? Er loopt een trein van Napier naar Wellington. Morgen kan ik dan Napier (m'n doel voor vandaag) bekijken, want er zijn diverse bezienswaardigheden. Als ik dan maandagochtend de trein neem, heb ik nog tijd om 's middags en 's avonds in Wellington, N.Z.'s hoofdstad, rond te kijken. Dinsdag maak ik dan de overtocht naar het Zuid Eiland; die had ik ook voor dinsdag gepland. Met dit verse plan in het hoofd leek het fietsen opeens weer wat lichter te gaan.
____________________
Op de SH2 in het Tongariro district

Zelfde dag, 17h00, Napier, 1243 km.
Ook in de tweede helft van de tocht vandaag was er geen gelegenheid voor een uitgebreide rustpauze, dus om 5 uur was ik al in Napier. De natuur was schitterend vandaag, na de eerste 20 km. tot de laatste 20 km.

Zo 07.12, 14h00, Napier, 1251 km.
Omdat er maar één trein per dag naar Wellington gaat, reis ik vanmiddag al. Een halve dag Napier bekijken was ook wel genoeg. Het weer is onverwacht prachtig, maar wel koud. De zon schijnt en het is kraakhelder. Maar toen ik m'n benen voelde toen ik vanmorgen op de fiets stapte, had ik geen spijt van mijn plan om 2 dagen met fietsen te stoppen.

Napier

Ma 08.12, 20h00, Wellington, 1253 km.
Precies een dag ben ik nu in Wellington en ik heb me goed vermaakt. Afgezien van een bezoek aan een internetcafé voor het intypen van dit verslag tot vandaag toe, heb ik de meeste tijd besteed aan het snuffelen in boekhandels. Op zich een favoriete bezigheid van mij, maar ik had een doel; ik zocht "Pedaller's Paradise" van mijn internetkennis Nigel Rushton. Ik heb het niet gevonden (onbekend of uitverkocht), maar ik dank Nigel Rushton voor de entertainment die hij mij bood door de speurtocht en daarmee de sightseeing tour door Central Wellington. Verder heb ik me uiteraard laten verwennen in coffeeshops en heb ik de gezellige stadsdrukte over me heen laten gaan.