Woensdag 9 april. In Seocheon nam ik een koffiepauze. Nu zou mijn fietsrichting definitief veranderen, eerst noordwest, dan overwegend naar het noorden, dus schuin tegen de wind in. Terwijl ik de kaart nog es bestudeerde in de warme winkel waar ik van de koffie genoot, zag ik dat buiten de straat nat werd: het was zo ver. Nu zal het tot morgenmiddag onafgebroken regenen, inmiddels had ik wel een beetje vertrouwen in de weersvoorspelling gekregen hier. Ik stapte weer op, terwijl verder geen mens nu voor z'n plezier de straat op ging. De westkust kwam in zicht. Nu kwam ik langs mooie baaien en vissersdorpjes. Onder de grijze wolken kon je tot ver weg eilandjes uit de zee omhoog zien komen. Ondanks dat het regende heb ik toch veel foto's genomen. Ze doen hier in het westen van Korea ook aan inpolderingen en op een bepaald moment was het net alsof ik langs de Lauwersmeerdijk reed; links, aan de andere kant van de dijk de waddenzee waar je bij laag water meer modder zag dan zeewater en rechts het meer, waar door de harde wind het schuim op de golfkopjes stond. Ik ging m'n route iets aanpassen, want het plan was om nog een omweg te maken om nog een uithoek te bezoeken, maar met de wind en de regen zag ik daar toch niet de lol van in. Ik koos een weggetje dat wat meer het binnenland in ging, richting Boryeong. Ik had al besloten om in Boryeong maar te stoppen. De regen werd alleen maar erger en ik had wel zin in een warme kamer en droge kleren. Om kwart voor twee stapte ik af, met 105 kilometer op de teller voor vandaag.